Arama:

Gine-Bissau Vizesi

Gine-Bissau Vizesi

Gine-Bissau Vizesi Nasıl Alınır?

Gine Bissau Vize İstiyor Mu?

Gine Bissau Cumhuriyetini seyahat etmek isteyen Umumi (Bordo), Hizmet (Gri), Hususi (Yeşil) ve Diplomatik (Siyah) pasaportlarından birine sahip Türk vatandaşlarının vize alması zorunludur. Gine Bissau’nun Türkiye Cumhuriyetine uyguladığı herhangi bir muafiyet söz konusu değildir.

Gine Bissau Vizesi Türleri

  • Ticari/İş Gine Bissau Vizesi
  • Turistik Gine Bissau Vizesi
  • Öğrenci Gine Bissau Vizesi

Gine Bissau Vize Başvurusu Nasıl Yapılır?

Gine Bissau’nun İstanbul ve Ankara’da bulunan Fahri Konsolosluklarına teslim ederek vize işleminizi gerçekleştirebilirsiniz.

Gine Bissau Vizesi İçin İstenen Evraklar

  • Pasaport:
  • Fotoğraf: 2 adet biometrik fotoğraf
  • Türkiye Cumhuriyeti Nüfus cüzdanı fotokopisi
  • Nüfus Kayıt Örneği: Baba, Anne, Eş ve çocuk bilgisinin yer alması gerekmektedir.)
  • Sarıhumma aşı kartı: Sarıhumma hastalığına karşı yaptırdığınız aşının Sağlık Bakanlığı tarafından onaylanan resmi belgesi
  • Gine Bissau’ya ziyaret amacınızı belgeleyecek otel ve uçak biletleri veya rezervasyonları
  • Sağlık Sigortası: Uluslararası geçerliliği olması şartıyla.
  • Gine Bissau vizesi ücreti ödendiğine dair banka dekontu
  • İş vizesi almak isteyenler için sicil, ticari gazete, imza sirküleri ve izin mektubu alınması gerekir.
  • Öğrenci vizesi almak isteyenler güncel tarihli öğrenci belgesinin vize evrakları arasında olması gerekmektedir.
  • Banka Hesap Hareketleri ve Bilgileri: Son 3 aya ait bankaca imzalanmış ve ıslak kaşeli olması zorunludur.
  • SGK Prim ve Hizmet Dökümü
  • Davetiye: Davetiyeyi gönderen kişinin pasaport fotokopisi vize evraklarının içerisinde olmalıdır.

**Vize başvurusu için hazırlanması gereken evraklarla ilgili net bir bilgi elde edebilmek için ilgili ülkenin Konsolosluk ya da Büyükelçiliklerine başvurulmalıdır.

Gine Bissau Vizesi Kaç Günde Çıkar?

Gine-Bissau Vize İşlem Süresi

7-10 iş günüdür. seyahat planınızdan en az 15-20 gün önce bu işlemlere başlamak gerekmektedir.

Gine Bissau Vizesi Ücreti

Gine Bissau vize harç bedeliseyahat amacınıza göre alacağınız vize türlerinden dolayı değişiklik göstermektedir. Ayrıca vize başvurusundan önce yatırmak zorunda olduğunuz vize harç ücretleri herhangi bir sebepten dolayı vize alamadığınız durumdapara iadesi yapılmamaktadır.

Gine Bissau’nun Vize İstediği/İstemediği Ülkeler

Gine Bissau Cumhuriyetinin vize muafiyeti uyguladığı ülkeler;

  • Benin
  • Burkina Faso
  •  Yeşil Burun Adaları
  • Fildişi Sahili
  •  Gambiya
  •  Gana
  • Gine
  •  Liberya
  • Mali
  • Nijer
  • Nijerya
  • Senegal
  • Sierra Leone
  • Togo

**Gine Bissau Diplomatik ve Hizmet pasaportlarından birine sahip Sao Tome ve Principe, Mozambik ve Angola vatandaşlarına vize muafiyeti uygulamaktadır.

Gine-Bissau

Gine Bissau ya da resmî adı ile Gine Bissau CumhuriyetiAfrika kıtasının batı bölümünde bulunan bir ülkedir. Ülkenin sınır komşularını (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) Senegal ve Gine oluşturmakta olup, ülkenin batısında Atlas Okyanusu yer almaktadır. Ülkenin başkenti Bissau‘dur.

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin ismi bir Tuareg kelimesi olan aginaw sözcüğünden gelmekte olup, sözcük siyahi anlamına gelmektedir. Bu kelimeden yola çıkarak ülke ismi siyahilerin yaşadığı ülke anlamında kullanılmaktadır. Ancak komşusu olan Gine ile aynı ismi taşımamak adına ülke isminin sonuna başkent Bissau adına eklenerek günümüzde de kullanılan Gine-Bissau ismi ortaya çıkmıştır.[3]

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin toplamda sahip olduğu 724 km’lik sınırın 338 km’si kuzeyinde bulunan Senegal, 386 km’si ise doğusunda bulunan Gine devleti ile oluşmaktadır. Ülkenin ayrıca batısında bulunan Atlantik Okyanusunu 350 km’lik bir kıyısı mevcuttur.

Ülke toplamda 28.120 km²’si yeşil alan, 8.005 km²’si ise su alanı olmak üzere 36.125 km²’lik bir alana sahiptir. Afrika kıtası geneline bakıldığında Gine-Bissau bu veriler ile kıtanın küçük ülkelerinden biri konumundadır. Ülkenin iç kesimlerinde düz ovalar görülürken, bu alanlar kıyı kesimlerine doğru var olan erozyonun da etkisiyle bataklık alanlar ile birleşmektedir.

Ülkenin en yüksek dağı deniz seviyesinden 262 m yükseklikte bulunan Madina do Boé dağıdır. Ülke içerisindeki en önemli nehirleri ise Río Gêba, Río Cacheu ve Río Corubal nehirleri oluşturmaktadır. Ülkenin ana kara kıtası dışında sahip olduğu Bissagos Takımadaları toplamda 88 adet adadan oluşmaktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke genelinde tropikal bir iklim yaşanmaktadır. Yıl boyu nemli ve sıcak bir havaya sahip olan ülkede ortalama sıcaklık 24 °C ‘dır. Özellikle Aralık ile Nisan ayları arasında Harmattan çöl rüzgarlarının da etkisi ile kurak bir dönem yaşanırken, Mayıs ayından Ekim ayı sonuna kadar yağmur yağmaktadır. Bu aylar içerisinde özellikle Temmuz ve Ağustos aylarında yağmur şiddetini ve miktarını arttırmaktadır.[4]

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Gine-Bissau’da son olarak 2009 yılında gerçekleştirilen sayım sonuçlarına göre 1,449,230 nüfus tespit edilmiştir. Bu güncel olarak son resmi sayım konumundadır. Gine-Bissau’da Temmuz 2018 tahmini nüfus bilgilerine göre ise 1,833,247 kişi yaşamaktadır.[2] Bu nüfus sayısı ile ülke dünya genelinde 153. sırada yer almaktadır.

Gine-Bissau genç bir nüfusa sahip olup, 2018 tahmini verilerine göre nüfusun %63,78’i 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,04’ü 65 yaş ve üzerindedir.[2]

0-14 yaş: %43.55 (erkek 400,666/kadın 397,704)
15-24 yaş: %20.23 (erkek 181,286/kadın 189,515)
25-54 yaş: %29.9 (erkek 259,762/kadın 288,300)
55-64 yaş: %3.29 (erkek 27,621/kadın 32,611)
65 yaş ve üzeri: %3.04 (erkek 24,331/kadın 31,451)

Şehirde yaşayanların oranı 2019 verilerine göre %43,8 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2018 tahmini verilerine göre %2,48 düzeyindedir.[2]

Etnik gruplar[değiştir | kaynağı değiştir]

Nüfusun %99’u Afrika kökenli olup, Avrupa kökenlilerin ülke genelinde mevcudiyeti %1 oranındadır. Ülke içerisinde farklı dil, kültür ve sosyal yapıya sahip 25 adet etnik grup yaşamaktadır. Bu 25 farklı etnik grup ülke nüfusu içerisinde %85’lik bir dilimi oluşturmaktadır. Etnik gruplar içerisinde en kalabalık topluluklar %28 ile Balanta, %19 ile Fulbe ve %14 ile Manjaco etnik grubudur.

Dil[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin resmî dili Portekizcedir. Okul çağından itibaren tüm derslerin Portekizce olmasına rağmen ülke genelinde bu dili bilen çok az sayıda kişi bulunurken standart olarak Portekizceyi herhangi bir sıkıntı yaşamadan konuşabilen kesim ise nüfusun %14’lük bir kısmını oluşturmaktadır. Her bir etnik grubun kendi içerisinde konuştuğu o gruba özgü dilleri vardır. Bu diller o topluluğun aynı zamanda anadilini oluşturmaktadır. Bunun dışında günlük hayatta Portekizce başta olmak üzere birkaç dilin karıştırılması ile oluşturulan Gine-Bissau Kreyol dili konuşulmaktadır.

Ülke genelinde tüm okullarda Portekizce olan öğretim dilinin Gine Bissau Kreyol dili ile değiştirilme girişimleri günümüze kadar başarılı olamamıştır. Her ne kadar böyle bir istek söz konusu olsa da, eğitim öğretim için gerekli olan gereçlerin bu dilde olmaması bu girişimi başarısız kılmaktadır.

Din[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke nüfusunun %50’lik bir kesmi İslam inancını benimsemektedir. Yerel dinlere inananın oranları %40 iken, Hristiyan inancına göre yaşayan halkın oranı %10’dur.[5]

Sosyal durum[değiştir | kaynağı değiştir]

Sağlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkede temiz su kaynaklarına ulaşabilen nüfusun oranı Afrika ortalamasına göre yüksek düzeyde olup, 2015 tahmini verilerine göre nüfusun %79,3’ü temiz su kaynaklarından su temin edebilmektedir. Ancak bu oran şehirlerden kırsal kesime ilerlendiğinde düşmektedir. Bunun yanı sıra nüfusun sadece %20,8’i tam teçhizatlı sağlık hizmetlerinden yararlanabildiği ülkede, nüfusun %79,2’si ilkel şartlarda sağlık hizmeti alabilmektedir. Ülke içerisinde hummamenenjitishalhepatitsıtmatifo ve kuduz çok sık görülen hastalıklar arasındadır. AIDS, Afrika kıtasının genelinin aksine düşük oranda görülmekte olup, bu oran 2014 tahmini verilerine göre %3,69 düzeyindedir.[2]

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

Gine-Bissau genelinde 15 yaş ve üzerinde olan nüfusta okuma yazma bilenlerin oranı 2015 verilerine göre %59,9 düzeyindedir. Bu oran erkeklerde %71,8 iken, kadınlarda %48,3 seviyesindedir.

Zorunlu eğitimin dokuz yıl olduğu ülkede okuma çağında olan ne kadar erkek ve kız çocuğunun okula gittiği yönünde bir bilgi bulunmamaktadır.[2]

Eğitim çağına girmek üzere olan ya da eğitim çağında olan 226,316 çocuğun çocuk işçi statüsünde çalıştığı bildirilmektedir. Bu veri ile 2010 tahminine göre ülkenin çocuk nüfusunun %57’si çocuk işçi olarak çalışmaktadır.[2]

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Günümüzde ülkenin varlığını sürdürdüğü bölge 13.yy sonlarından itibaren yerleşim alanı olarak kullanılmaya başlanmış, 1537-1867 yılları arasında da Kaabu Krallığı‘nın hakimiyet sürdüğü bir bölge olmuştu.[6] Bu varlıklarını 1446 yılında günümüzdeki Gine kıyılarının üst bölgelerine gemiler ile gelen ilk Portekizli tüccarlar, bu bölgeleri yer edinmiştir. Portekiz 1879 yılına kadar Yeşilburun Adaları bölgesinden yönettiği bölgeyi, aynı yıl içerisinde bölgeyi Portekiz Ginesi adı ile kendine bağlı bir il yapmıştır. Amilcar Lopes Cabral önderliğinde 19 Eylül 1956 tarihinde kurulan PAIGC, 1963 ile 1974 yılları arasında bölgenin bağımsızlığı ile mücadele vermiştir. Ülke üzerindeki birçok noktada hakimiyeti ele geçiren PAIGC, 24 Eylül 1973 tarihinde bağımsızlığını ilan etmiş, bu ilan ise Portekiz tarafından ancak bir yıl sonra 10 Eylül 1974 tarihinde kabul edilmiştir.

İdari yapılanma[değiştir | kaynağı değiştir]

Gine-Bissau bölgeleri

Gine Bissau ülke genelinde sekiz bölgeye ve ayrıca özerk başkent alanı Bissau’a ayrılmıştır. Bu sekiz bölge kendi içerisinde ayrıca 37 alana ayrılmış durumdadır. Bu sekiz bölge ülke genelinde üç il içerisine bölünmüş konumdadır. Bu iller Leste (Doğu: Bafatá, Gabú), Norte (Kuzey: Biombo, Cacheu, Oio) ve Sul (Güney: Bolama, Quinara, Tombali) ‘dur.

  • Bolama Bissagos-Takımadaları (Bolama)
    • Bolama (Bolama)
    • Caravela (Abu)
    • Bubaque (Bubaque)
  • Cacheu (Cacheu)
    • Bigéne
    • Bula
    • Cacheu
    • Caió
    • Canchungo
    • S. Domingos

Şehir[değiştir | kaynağı değiştir]

Gine-Bissau’un 1 Ocak 2005 verilerine göre en büyük ve en kalabalık şehirleri şu şekildedir: Bissau 388.028 kişi, Bafatá 22.521 kişi, Gabú 14.430 kişi, Bissorã 12.688 kişi, Bolama 10.769 kişi ve Cacheu 10.490 kişi.

Siyaset[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke 1984 yılında gerçekleşen anayasa değişikliği ile başkanlık sistemi ile yönetilmektedir. 1991 yılına kadar tek partili sistemin işlediği ülkede, bu yıldan itibaren çok partili sisteme geçiş gerçekleştirilmiştir.

2004 seçimleri[değiştir | kaynağı değiştir]

28 Mart 2004 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:102):

  • Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 45
  • Partido para a Renovação Social (PRS): 35/102
  • Partido Unido Social Democratico (PUSD): 17
  • Diğer: 3
  • Diaspora için öngörülen 2 koltuğun dağılımı yapılmamıştır.

Seçimlere katılım oranı %75.[7]

2008 seçimleri[değiştir | kaynağı değiştir]

16 Kasım 2008 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:100):

  • Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 67
  • Partido para a Renovação Social (PRS): 28
  • Partido Republicano para a Independência e o Desenvolvimento (PRID): 3
  • Aliança Democrática (AD): 1
  • Partido para a Nova Democracia (PND): 1

Toplam: 100 Milletvekili. Seçimlere katılım oranı %82.[8]

2014 seçimleri[değiştir | kaynağı değiştir]

13 Nisan 2014 tarihinde gerçekleştirilen seçimler sonrası Milletvekili dağılımı (Toplam:102):

  • Partido Africano da Independência da Guinea e Cabo Verde (PAIGC): 57
  • Partido para a Renovação Social (PRS): 41
  • Partido da Convergência Democrática (PCD): 2
  • Partido para a Nova Democracia (PND): 1
  • União para a Mudança (UM): 1

Toplam: 102 Milletvekili. Seçimlere katılım oranı %88,57.

18 Mayıs 2014 tarihinde gerçekleştirilen devlet başkanlığı seçimlerinde ise PAIGC adayı José Mário Vaz, diğer aday Nuno Gomes Nabiam‘a karşı oyların %61,92’sini elde ederek devlet başkanlığı makamına seçilmiştir. Bu seçimlerde katılım oranı %78 olarak açıklanmıştır.[9]

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Gine-Bissau dünya genelinde en yoksul ülkelerden sayılmaktadır. Her ne kadar son yıllarda ekonomik açıdan ülke büyüme gösterse de, 2009 verilerine göre ülkede kişi başı GSYİH 512$ düzeyindedir.[10] Ülkenin dış ticaret açığı çok yüksek seviyelerde bulunmaktadır.[11] Ülke kaynaklarının yurt dışına ihraç edilmesi, devlet için bir kaynak oluşturmaktadır. Endüstriyel ürünlerin tüm gereksinimleri, parçaları başta Avrupa olmak üzere çoğunlukla diğer ülkelerden ithal edilmektedir. Bu sebepten dolayı satışa çıkan ürünler, komşu ülkelere göre çok daha pahalıya satılmaktadır. Gelir dağılımının eşit olmadığı ülkede, aile bireyleri günlük ihtiyaçlarını karşılamakta zorluk yaşayabilmektedir.

Ordu[değiştir | kaynağı değiştir]

Halkın Devrimci Silahlı Kuvvetleri (Portekizce: Forças Armadas Revolucionárias do Povo) veya FARP, Gine-Bissau’nun ulusal ordusudur. Ordu, Deniz Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri ve paramiliter güçlerden oluşurlar. 2008 Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı sayımı, Silahlı Kuvvetlerde yaklaşık 4.000 personel bulunduğunu tahmin etmiştir.[12]Daha önceki World Fact Book kaynağına göre 9.250 idi. CIA World Fact Book ayrıca askeri harcamaları 9.46 milyon $ ve askeri harcamaları GSYİH‘nın yüzdesi olarak% 3.1 olarak tahmin etti.[13]

World Fact Book ayrıca, askerlik hizmet yaşı ve yükümlülüğünün, zorunlu zorunlu askerlik hizmeti için 18-25 yaş olduğunu bildirmektedir; Gönüllü hizmet için 16 yaşında veya daha küçük bir çocuğun ebeveyn izniyle (2009).[14]

Ordu ekipmanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana Muharebe Tankları
AdıMenşeiServiste
T-34SSCB10
T-54/55SSCB10
PT-76BSSCB15

2010 Gine-Bissau askeri huzursuzluğu[değiştir | kaynağı değiştir]

Tümgeneral Batista Tagme Na Waie, 2009 yılında suikaste kadar Gine-Bissau silahlı kuvvetlerinin genelkurmay başkanıydı.

1 Nisan 2010’da Gine-Bissau’da askeri huzursuzluk yaşandı. Başbakan Carlos Gomes Junior, Ordu Genelkurmay Başkanı Zamora Induta’yı da gözaltına alan askerler tarafından ev hapsine alındı. Gomes ve partisi PAIGC destekçileri harekete başkent Bissau’da göstererek tepki gösterdi; Genel Kurmay Başkan Yardımcısı Antonio Indjai, protestolar devam ederse Gomes’yı öldüreceği konusunda uyardı.

AB, ülkenin güvenlik güçleri olan AB SSR Gine-Bissau’yu 4 Ağustos 2010’da, ordudaki ve başka yerlerdeki güçlü generalleri ve uyuşturucu kaçakçılarını daha da zorlaştırabilecek bir reform yapma misyonuna son verdi. AB misyonunun Gine-Bissau’daki sözcüsü, AB’nin isyanın beyni General Antonio Indjai ordu genelkurmay başkanı programını askıya alması gerektiğini söyledi. “AB misyonu bunun anayasal düzenin ihlali olduğunu düşünüyor. Onunla birlikte çalışamayız.

Angola yardımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Angola, 2010 yılından beri Portekiz Dil Ülkeleri Topluluğu (CPLP) başkanlığında, 2011’den beri savunma ve güvenlik reformuna yardımcı olmak için Gine-Bissau’da (MISSANG) askeri bir göreve katıldı[15].Her iki ülkenin savunma bakanları arasında imzalanan ve her iki parlamento tarafından onaylanan bir Hükümet anlaşmasını tamamlayan MISSANG’ın 249 Angolalı erkeğin (hem askerler hem de polis memurları) gücü vardı. [16]

Angola yardım misyonu, Guinean silahlı kuvvetleri ve polisinin kışla ve polis karakollarının onarımı, idari hizmetlerin organizasyonu ve yerel ve Angola kurumlarında teknik ve askeri eğitim de dahil olmak üzere bir reform teknik ve askeri işbirliği programı içeriyordu. Görev, Gine-Bissau, Raimundo Pereira ve başbakan Gomes Júnior’un geçici başkanının görevden alınmasına yol açan politik-askeri bir krizin ardından Angola Hükümeti tarafından durduruldu. 22 Haziran 2012’de misyonun ekipmanını taşıyan Angola gemisi Rio M’bridge Luanda’ya geri döndü.

Hava Kuvvetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Portekiz’den bağımsızlığa kavuştuktan sonra, hava kuvvetleri Küba ve SSCB’deki eğitimden dönen memurlar tarafından kuruldu. FAGB, Sovyetler Birliği tarafından, ilk savaş uçaklarının tanıtıldığı sınırlı bir yardım paketi ile yeniden donatıldı.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

1973-74 yılına kadar Bissalanca’dan ayrılırken Portekiz Hava Kuvvetleri üç Kuzey Amerika T-6G’den ayrıldı. Portekiz‘den bağımsızlığa kavuştuktan sonra, hava kuvvetleri Küba ve SSCB‘deki eğitimden dönen memurlar tarafından kuruldu. FAGB, Sovyetler Birliği tarafından, ilk savaş uçaklarının getirildiği sınırlı bir yardım paketi ile yeniden donatıldı. Beş MIG-17 ve iki MiG-15UTI eğitmeni tek bir Mi-8 helikopteriyle hizmete girdi.

1978’de Fransa kıyı devriyesi ve fazlası Alouette III için Reims-cessna FTB.337 şeklinde daha fazla uçak yardımı sağladı. Angola hükümeti tarafından bir Dassault Falcon 20F bağışlandı, ancak yakında ABD‘ye satıldı. 1980’lerin sonunda, benzer sayıda MiG 21MiG 17‘lerin yerini aldı, ayrıca bir An-24, Yak-40 ve başka bir Mi-8 helikopteri verdi. 90’lı yılların başında Polonya ve Doğu Almanya‘dan eski Polonya PZL-Mielec Lim-6 Fresk avcı bombardıman uçakları aldılar.

Kuvvetin unvanı 1998’deki iç savaşın başlamasından sonra Força Aérea da Guiné-Bissau (FAGB) olarak değiştirildi. Cooper ve Weinert eyaleti ‘1991’de son kez görüldüğünde, [MiG] filosunun çoğu Bissalanca IAP (Osvaldo Vieira Uluslararası Havaalanı) askeri tarafındaki birkaç hangarda ‘depolama’ ve kötüleşme durumundaydı .

2015 yılı itibarıyla Gine-Bissau’nun uçuş koşullarında uçağı yoktur, son bilinen tip SE.3105 helikopteri olup, 2011 yılında faaliyetini durdurmuştur.

Uçakların Durumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Uçağın çoğunun durumu bilinmiyor. Mevcut uçakların tümü Osvaldo Vieira Uluslararası Havalimanı’nda An-2 ve Yakovlev Yak-40 gibi emekli uçaklarla birlikte “depoda”. MiG-21‘ler, MiG-17‘ler, MiG-15‘ler ve Alouette II‘ler birden fazla hangarda görülebilir. Şu anda çalışan tek uçak bir Mil Mi-8’dir.[17]

Deniz Kuvvetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Eylül 2010’da, Arka Amiral Jose Americo Bubo Na Tchuto bir darbe girişiminde bulundu, ancak destek alamadığı için tutuklandı. Silahlı kuvvetler yaptığı açıklamada, “Geçen hafta tutuklanan ve bir darbeye sahne olmakla suçlanan Gine-Bissau donanma şefi, gözaltından Gambiya‘ya kaçtı.”[18]

Ordu ekipmanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana Muharebe Tankları
AdıMenşeiServiste
T-34SSCB10
T-54/55SSCB10
PT-76BSSCB15
Zırhlı Araçlar
AdıMenşeiServiste
BRDM-2SSCB10
YW531Çin
BTR-40SSCB25
BTR-152SSCB20
BTR-60PBSSCB35
Diğer teçhizat listesi
AdıMenşeiServiste
AT-3 SaggerSSCB10
RPG-7VSSCB
B-10 recoilless rifle 82mmSSCB
BM-21 Grad 122mmSSCB9
D-30 122 mm howitzer 2A18SSCB26
SA-7BSSCB
ZU-23-2SSCB16
ZSU-23-4 ShilkaSSCB16
57 mm AZP S-60SSCB10
AK-47SSCB
AKMSSCB
RPDSSCB
RPKSSCB
FN-FALBelçika
VZ-52SSCB
Helikopterler
AdıMenşeiServisteNot
Mil Mi-8SSCB1Hizmette olan tek uçak[19]

Eski envanter: MiG-21MiG-17MiG-15Alouette IIIFalcon 20Alouette II Yakovlev Yak-40Dornier Do 27PZL-Mielec Lim-6North American T-6Antonov An-2Reims-Cessna FTB.337Douglas DC-3Antonov An-26Mil Mi-4.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d “Guinea-Bissau”. International Monetary Fund. 2 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Nisan 2010.
  2. ^ a b c d e f g Gine Bissau nüfusu hakkında bilgi (İngilizce)
  3. ^ “Ülke ismi nereden gelmektedir?”. 8 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Haziran 2016.
  4. ^ İklim bilgileri (İngilizce)
  5. ^ Gine-Bissau din bilgileri (Almanca)
  6. ^ Kaabu Krallığı (İngilizce)
  7. ^ EIU – The Economic Intelligence Unit – Country Report Guinea-Bissau July 2004, London, 2004, Sayfa 9.
  8. ^ EIU – The Economic Intelligence Unit – Country Report Guinea-Bissau January 2009, London, 2009, Sayfa 10.
  9. ^ Kaynak: www. voanews.com, Gine-Bissau yeni devlet başkanını seçti, Erişim: 04 Temmuz 2016
  10. ^ [1]
  11. ^ [2]
  12. ^ “1” (PDF). 2 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
  13. ^ [Soldiers put Guinea-Bissau PM under house arrest” “Associated Press, 1 April 2010”] |url= değerini kontrol edin (yardım).
  14. ^ [EU pull-out hits Guinea-Bissau reforms “BBC”] |url= değerini kontrol edin (yardım).
  15. ^ [MISSANG Trains Police Staff in Guinea-Bissau “July 25, 2011”] |url= değerini kontrol edin (yardım).
  16. ^ “ANGOP. Retrieved 2017-07-12”. 9 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  17. ^ “Retrieved 2018-05-26”. 2 Şubat 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  18. ^ “bbc”. 27 Nisan 1999 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  19. ^ “Retrieved 2018-05-26”. 2 Şubat 2001 tarihinde kaynağından arşivlendi.

Gine-Bissau

Gine-Bissau
República da Guiné-Bissau

Gine-Bissau Cumhuriyeti
Slogan
Portekizce“Unidade, Luta, Progresso”
“Birlik, Mücadele, İlerleme”
Millî marşPortekizceEsta É a Nossa Pátria Bem Amada
“Burası bizim sevgili ülkemiz”
Gine-Bissau haritadaki konumu
Gine-Bissau konumu
BaşkentBissau
En büyükBaşkent
Resmî dillerPortekizce
Tanınan bölgesel dillerKreolce
HükûmetCumhuriyet
• Devlet başkanı
Umaro Sissoco Embaló
• Başbakan
Nuno Gomes Nabiam
Tarihçe
• İlan
24 Eylül 1973
• Tanınma
10 Eylül 1974
• Ulusal Gün
24 Eylül
Yüzölçümü
• Toplam
36.125 km2 (13.948 sq mi) (136.)
Nüfus
• 2009 sayımı
1.449.230
GSYİH (SAGP)2009 tahminî
• Toplam
1,720 milyar $[1]
• Kişi başına
1.068 $[1]
GSYİH (nominal)2009 tahminî
• Toplam
826 milyon $[1]
• Kişi başına
512 $[1]
Gini (1993)47
yüksek
İGE (2010)artış 0.296
Hata: Geçersiz İGE değeri · 164..
Para birimiBatı Afrika CFA frangı (XOF)
Zaman dilimiUTC+0 (GMT)
Trafik akışısağ
Telefon kodu245
İnternet alan adı.gw
  • Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Call Now ButtonBeni Ara