Mali Vizesi

Mali Vizesi Nasıl Alınır?

Mali Vize İstiyor Mu?

Mali‘ye seyahat etmek isteyen Umumi (Bordo), Hizmet (Gri), Hususi (Yeşil) ve Diplomatik (Siyah) pasaportlardan birine sahip Türk vatandaşlarının vize alma zorunluluğu bulunmaktadır. Ancak Resmi heyet mensubu olan Hizmet (Gri), Hususi (Yeşil) ve Diplomatik (Siyah)pasaportu olan Türk vatandaşlarının 180 gün içerisinde 90 günü geçmemek şartıyla Mali’ye vizesiz gitme hakkına sahiptirler.

Mali Vizesi Türleri

  • Mali Ticari/İş Vizesi
  • Mali Turistik Vizesi
  • Mali Aile/Arkadaş Ziyareti Vizesi

Mali Vize Başvurusu Nasıl Yapılır?

Başvurular Mali Konsolosluğuna iletilir. Randevu zamanı geldiğinde Kamerun Konsolosluğuna giderek işlemler tamamlanır.

Mali Vizesi İçin İstenilen Evraklar

  • Pasaport
  • Eski pasaportunuz varsa onların fotokopileri ve asılları
  • Fotoğraf: 2 adet biometrik fotoğraf. Biometrik fotoğraf 35×45 mm ölçülerde, arka fonu beyaz ve yüz şeklinizin tam görünür olması gerekmektedir.
  • Türkiye Cumhuriyeti Nüfus Cüzdanı Fotokopisi
  • Sağlık Sigortası:
  • Uluslararası Aşı Sertifikası:
  • Otel ve Uçak Rezervasyonları
  • Banka hesap bilgileri ve hareketleri ( Son 3 aylık hesap dökümünün kaşeli ve ıslak imzalı olması gerekmektedir.)

**Vize başvurusu için hazırlanması gereken evraklarla ilgili net bilgi için ilgili ülkenin Konsolosluk/Büyükelçiliklerine ya da vize danışmanlık merkezlerine başvurulmalıdır.

Mali Vizesi Kaç Günde Çıkar?

ortalama 7-10 iş gününde çıkmaktadır. seyahat planınızdan yaklaşık 20-30 gün önce bu işlemlere başlamak gerekmektedir.

Mali Vizesi Ücreti

Mali Cumhuriyeti’ne seyahat etmek isteyen vatandaşların ödemesi gereken vize ücreti seyahat niteliği ve süresi açısından farklılık göstermektedir. Vize başvurusu için ödenen vize ücreti herhangi bir aksi durumda geri iade edilmemektedir.

  • Mali Vizesi Almanız için geri kalan diger Evraklar Firmamız Tarafından Temin Edilecektir.

  • Türkiye’nin her ilinden başvurulara Mali Vizesi alabilmektedir.

  • Elçiliğe gelmenize gerek kalmadan biz sizin adınıza Mali Vizesi işlemleri yapıyoruz. Muracaat edip alıp size geri gönderiyoruz.

  • İstanbul ve Ankara dışındaki diğer illerde yaşayan vatandaşlarımız bize Yurtiçi Kargo veya Aras kargo ile yollayabilirler.

Mali ya da resmî adıyla Mali Cumhuriyeti (FransızcaRépublique du Mali), Batı Afrika‘da bulunan denize kıyısı olmayan bir ülkedir. Afrika kıtasının en büyük yedinci ülkesi konumunda olan ülkenin komşuları (kuzeyden saat yönünde ilerlendiğinde) CezayirNijerBurkina FasoFildişi SahiliGineSenegal ve Moritanya oluşturmaktadır. Ülkenin başkenti Bamako‘dur.

Ülke ismi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin ismi tarihte yer alan Mali İmparatorluğu ile bu imparatorlukta yaşanan Malinkeliler‘den esinlenerek konulmuştur. Ayrıca ülkede konuşulan dillerden biri olan Bambaraca‘da mali kelimesi su aygırı anlamında kullanılmaktadır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 343 m düzeyindedir. Ülkenin en yüksek noktasını Hombori Toldo Dağı oluşturmakta olup, dağın zirvesi 1.155 m yüksekliktedir. Ülkenin en alçak noktasını ise 23 m ile Sénégal Nehri oluşturmaktadır.

Ülkenin toplamda sahip olduğu 7.908 km sınırın 1.359 km’si Cezayir, 1.325 km’si Burkina Faso, 599 km’si Fildişi Sahili, 1.062 km’si Gine, 2.236 km’si Moritanya, 838 km’si Nijer ve 489 km’si ise Senegal ile oluşmaktadır. Ülke, kıta içerisinde kara ülkesi konumunda olduğu için herhangi bir denize kıyısı bulunmamaktadır.[1]

Sekiz ayrı bölgeden oluşan Mali’nin kuzeydeki sınırları Sahra Çölü‘nün tam ortasına ulaşır. Ülke nüfusun çoğunun yaşadığı yeri olan güneydeki bölgede ise Nijer ve Senegal nehirlerini içermektedir.

Günümüzün Mali Cumhuriyeti, bir zamanlar üç tane Batı Afrika imparatorluğunun bir parçasıydı: Gana İmparatorluğuMali İmparatorluğu (ülkenin ismi bu imparatorluktan türetilmiştir) ve Songhay İmparatorluğu. 19. yüzyılın sonuna doğru Mali, Fransız idaresinin altına alınarak Fransız Sudanı‘nın bir parçası oldu. 1959’da Mali, Senegal ile Mali Federasyonu olarak bağımsızlığını kazandı. Bir yıl sonra Mali Federasyonu bağımsız Mali devleti oldu. Uzun bir tek-partili dönemden sonraki 1991 darbesinin ardından yeni bir anayasa yazıldı ve Mali demokratik, çok-partili bir devlet oldu.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Temmuz 2007’de Mali’nin tahminî nüfusu 12 milyondu ve nüfusun büyüme oranı %2,96’dır.[1] Mali nüfusu ağırlıkla kırsalda yaşamakta olup, şehirde yaşayanların oranı %39,9 düzeyindedir. Malililerin %5 ila %10 arasındaki bir oran göçebedir.[2] Nüfusun %90’undan fazlası ülkenin güney kısmında, özellikle 1 milyon kişilik nüfusu olan Bamako‘da yaşamaktadır.[2]

2007’de Malililer’in %48’i on beş yaşından daha genç, %49’ü 15 ve 64 yaşları arasında, %3’ü ise 65’ten daha yaşlıydı.[1] Medyan yaş 15,9 idi.[1] 2007’deki doğum oranı her 1.000 kişi için 49,6 tane doğum, doğurganlık oranı ise her kadın için 7,4 tane çocuk.[1] 2007’deki ölüm oranı, her 1.000 kişi için 16,5 tane ölüm. Doğumda beklenen yaşam süresi toplam 49,5 sene (erkekler için 47,6 ve kadınlar için 51,5).[1] 2007’de her 1.000 tane doğum için 106 tane ölüm[1] ile Mali, dünyanın en yüksek bebek ölüm oranlarına sahiptir.[2]

Mali genç bir nüfusa sahip olup, 2018 tahmini verilerine göre %66,92’si 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin sadece %3,02’si 65 yaş ve üzerindedir.[1]

0-14 yaş: %48.03 (erkek 4,449,790/kadın 4,402,076)
15-24 yaş: %18.89 (erkek 1,657,609/kadın 1,823,453)
25-54 yaş: %26.36 (erkek 2,243,158/kadın 2,615,695)
55-64 yaş: %3.7 (erkek 346,003/kadın 335,733)
65 yaş ve üzeri: %3.02 (erkek 277,834/kadın 278,542)

Şehirde yaşayanların oranı 2019 verilerine göre %43,1 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2018 tahmini verilerine göre %2,98 düzeyindedir.[1]

Din[değiştir | kaynağı değiştir]

Kerpiçten yapılan özgün Jenne Büyük Camii‘nin yandan görünüşü

İslam 11. yüzyılda Batı Afrika‘ya gelmiştir. 13. yüzyılda Jenne‘de kendine has mimarisi ile tanılan, 1907’de yenilenen Jenne Büyük Camii inşa edildi. Jenne kasabası, Camii ve civar köyleri 1988’de UNESCO Dünya Miras Listesi‘ne eklendi. Ülkenin %95’e yakını Müslüman (çoğunlukla Sünni ve Şii), yaklaşık %2,5’i Hristiyan (yaklaşık üçte ikisi olan Roma Katolik ve üçte biri Protestan) ve kalan %3’ü de yerli veya geleneksel animist inançlar olmak üzere diğer dinlere inanmaktadır.

DinOran
İslamiyet% 94,8
Hristiyan% 2,4
Diğer% 2,8

Dil[değiştir | kaynağı değiştir]

Sömürge dönemi sonrası Fransa’nın miras olarak bıraktığı Fransızca ülkenin resmi dilli konumundadır. Resmî dile Fransızcanın dışında on üç adet ulusal dil bulunmaktadır. Bu diller Bambaraca, Bomuca, Bozoca, Dogonca, Maasinankoorence, Hasaniye Arapçası, Minyankaca, Kita Maninkaca, Soninkece, Koyrabori Sennice, Senaraca, Tamaşekce ve Kassonkece olup, birçok kişi tarafından konuşulmaktadır. Bu diller içerisinde en yaygın dil konumunda olan Bambaraca dili nüfusun %46’sı tarafından konuşulmaktadır.[1]

Sosyal hayat[değiştir | kaynağı değiştir]

Eğitim[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülke genelinde okula gitme zorunluluğu bulunmaktadır ve yedi yaş ile on altı yaş arasında çocukların dokuz yıl okula gitme zorunluluğu vardır. Ülkede okuma-yazma bilmeyenlerin oranı %65’in üzerindedir. Ülkede 15 yaş ve üzeri erkeklerde okuma-yazma oranı %45,1 iken, aynı kategoride kadınlarda %22,2 düzeyindedir. Eğitimin ücretsiz olarak verilmesine rağmen, bu olanaklardan faydalanabilen nüfus çok az sayıdadır. Ülkenin en büyük üniversitesini başkentte bulunan Bamako Üniversitesi oluşturmaktadır.[3]

Sağlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkede var olan sağlık hizmetleri yaşanan tifosıtmacüzzamAIDS, uyku hastalığı ve diğer hastalıkların üstesinden gelme konusunda yeterlilik arz edememektedir. Ülke nüfusunun %24,7’si tam teçhizatlı sağlık hizmeti alabilmektedir. Nüfus içerisinde HIV virüsünen yakalanan 15 ile 49 yaşları arasındaki yetişkin topluluğun oranı %1 düzeyindedir.[1]

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Mali İmparatorluğu‘nun en geniş dönemindeki sınırları

Mali’ye insanlar çok erken bir tarihte yerleşti.[kaynak belirtilmeli]Her yerde yok olmuş uygarlıkların izlerine rastlanır: Özellikle Nijer‘in taşma alanında dikili taşlar, ölü odaları, tümülüs, tellemlerin yerleştiği Bandiagara yarlarındaki mağaralar (aşağı yukarı bin yılı). Tarım ve göçebe hayvancılıkla uğraşan bu toplulukların Sahra’yı geçerek Akdeniz dünyasıyla ilişki kurmaları çok eski tarihlere uzanır.

Sahil sınırında, Soninke kavminin (sarakole) bulunduğu yerde, Orta Senegal‘den Nijer’in taşma alanına ve Tişit Dahar’ından (Moritanya) 14 derece enlemine dek uzanan Gana İmparatorluğu bu şekilde gelişti. Kumbi Saleh sitinde olduğu sanılan başkent, Müslümanlığı yayan kuzey Afrikalı tüccarların sık sık uğradığı bir ticaret merkeziydi; İslamlığı Gana’ya Murabıt istilacılar yerleştirdi (1076). Murabıtlar‘ın tutunamaması üzerine imparatorluk sarsıldı ve parçalanmaya başladı. Sosso kralı Sumanguru Kante 1203’te Gana’ya saldırdı; 1235-1240’ta Mali İmparatorluğu’nun kurucusu Sundiata Keita başkenti yıktı ve toprakları ilhak etti.

7. yüzyılda Koukya’da, 9. yüzyılda Gao’da tarımcı ve balıkçı bir halk olan Songhaylar (Sorkolar) arasında Nijer menderesinin aşağısında şekillenmeye başlayan Mali İmparatorluğu, 15. yüzyılda Mosiler’in saldırısına uğradıysa da aynı yüzyılda yeni bir hegemonya kurdu, Songhay etkisi yavaş yavaş Nijer’in yukarı kesimine doğru, Segu’ya dek yayıldı; ama en parlak döneminde Mali’ye boyun eğdi. Songhaylar yavaş yavaş özgürlüklerini kazandılar ve 1464-1492 arasında hüküm süren önderleri Sonni Ali, Gao Krallığı‘nın temellerini attı. Sahra ticaretinin merkezleri olan Timbuktu ve Cenne’yi ele geçirdi ve Mosiller’e, Tuaregler ve Pöller’e karşı silahlı mücadeleye girişti. Sonni Ali’nin valilerinden biri olan Askia Muhammet (1492-1528), kuvvete başvurarak imparatorluğun devamını sağladı. Mali’den Ayr’a dek fethedilen toprakları sağlam bir şekilde örgütledi. Timbuktu ikinci başkent oldu ve aydın müslümanların öncülüğünde büyük bir düşünsel gelişme içine girdi. Birbirini izleyen karışıklık ve huzur dönemlerinin ortasında, Teghaza tuzlaları (Timbuktu’nun 800 km kuzeyinde) konusunda Fas sultanıyla bir çatışma meydana geldi; bu çatışma, 12 Nisan 1591’de Tondibi (Gao’nun kuzeyinde) bozgunundan sonra imparatorluğun çöküşüne yol açtı. Faslılar da Tuaregler karşısında bir varlık gösteremediler ve Tuaregler 1737’de Timbuktu’ya yerleştiler.

17. yüzyılda gücünü ortaya koyan Bambaralar’ın kurduğu Segu Krallığı’na sırasıyla, kuruluş tarihinden 1770’e dek Kullibali ve özellikle Ngolo (1770-1790), Manson (ya da Monzon) [1790-1808] ve Daa (1808-1827) adlı krallarla Diaralar egemen oldu. Krallık, Kaarta’da Cenne ve Timbuktu’yla Yatenga’ya (Mosiler) dek yayıldı. 18. yüzyıl sonundan itibaren Manson, isyancı vasallarla (özellikle Kaarta ve Timbuktu) uğraştı; krallık, 19. yüzyılda gerilemeye başladı.

19. yüzyıl başında Ahmedu Şeyhu’nun (1818-1844) kurduğu Masina pöl İmparatorluğu, müslümanlık adına animist Bambaralar ve Bobolar’ın yanı sıra Mağribliler ve Tuaregler’le çatıştı, hatta Timbuktu’yu işgal etti. Oğlu Ahmedu Şeyhu (1844-1853), babasının savaşçı ve örgütçü niteliklerine sahip çıktı. Bununla birlikte, 1857’de, Fransızlar’ın Senegal ırmağı kıyılarından attığı Takruri murabıt Elhac Ömer, Nioro’ya yerleşti, Bambaralar’ı Segu’dan çıkarınca oğlu Ahmedu burada 1861’den 1890’a dek hüküm sürdü ve 1862’de Masina’ya egemen oldu. Yeğeni Tidiani kral oldu ve Bandiagara’ya yerleşerek ülkeyi 1893’e dek yönetti.

Gine ve Mali arasındaki çatışmalar 1874’ten sonra diula Samori Ture’nin öncülüğünde yeni bir devletin hareket noktası oldu. Samori Ture, önce, bir diula hanedanına boyun eğmiş bir senufo ülkesi olan Kenedugu’la çatıştı. Bu ülkenin kralı Tieba, Sikasso kalesinden başarılı bir şekilde direnince (1887) Samori Ture Dabakala’ya (Fildişi Kıyısı) yerleşerek Buguni ve Sikasso bölgesinde operasyona devam etti; tek gerçek engel olarak karşısına çıkan Fransızlar tarafından Gine’ye püskürtüldü ve 1898’de esir düştü.

Senegal vadisinden başlayan Fransız askeri müdahalesinin ilk işi Medine kalesinin yapımı oldu (1857). Bunu çeşitli misyonlar izledi:Mage (1863), Soleillet (1878), Gallieni (1880). Nijer’de Kayes demiryolunun yapımına girişildi (1881-1904), 1883’te Bamako işgal edildi; kademeli olan işgal harekatı, 1893’te albay Archinard’ın yönetiminde topyekûn bir nitelik kazandı ve 1898’de, Tieba’nın kardeşi Ba Bemba’nın hüküm sürdüğü Sikasso’nun alınmasıyla tamamlandı.

İşgal edilen topraklar 1904’te, başkenti önce Kayes, sonra 1908’de Bamako olmak üzere Haut-Senegal-Niger sömürgesini oluşturdu.Sömürgenin adı 1920’de Fransız Sudanı olarak değiştirilirken doğu topraklarının 1919’da ayrılmasıyla Yukarı Volta (Burkina Faso) kuruldu. Göçebe Mağribliler’in yaşadığı 15. paralelin kuzeyindeki topraklar 1945’te Moritanya’ya bırakıldı.Fransız Sudanı 1899’dan 1959’a dek Fransız Batı Afrikası Federayonu’na, yani Dakar genel valiliğine bağlı kaldı.

24 Kasım 1958’de, referandum sonunda doğan Sudan Cumhuriyeti önce Mali federasyonu içinde Senegal’e bağlıyken, bu federayonun parçalanması üzerine 20 Ağustos 1960’ta tam bağımsızlığına kavuştu ve 22 Eylül 1960’ta da Mali Cumhuriyeti adını aldı. Yeni devlet, Afrika Demokratik topluluğu Sudan birliği (ADTSB) ve önderi, Cumhurbaşkanı Modibo Keita’nın girişimiyle, Batı’dan kopmaksızın sosyalizmi seçti. Ama ekonomisi gelişmedi ve hoşnutsuzluk arttı. Ağustos 1967’de iktidar bütünüyle Modibo Keita’nın başkanlığındaki Devrimi Savunma Ulusal Konseyi’ne devredildi; M.Keita kemerleri sıkma politikası uygulamaya çalıştı.

19 Kasım 1968 hükûmet darbesi sonunda ordu iktidarı ele geçirdi ve oluşturduğu Ulusal Kurtuluş Askeri Komitesi, teğmen, sonra albay Musa Traore‘yi Devlet başkanlığına getirdi. Eylül 1969’dan itibaren Musa Traore hem Devlet hem de Hükûmet başkanlığı görevlerini birden üstlendi. Haziran 1974’te kabul edilen yeni anayasa; ancak bir kez yenilenebilmek üzere beş yıl süreyle Cumhurbaşkanı ve Başbakanın seçilmesini, dört yılda bir yenilenen bir Millet meclisi seçimini ve bir tek partinin kurulmasını öngörüyordu. 1972-1975 arasındaki kuraklığın ağırlaştığı iktisadi güçlüklere çözüm bulunamadı. Fransa, 1980 yılı içinde, bütçeyi dengelemek için yaptığı desteği kesti. Ocak 1981’de general Musa Traore, Mali’nin Batı Afrika Para birliği’ne (ancak 1983’te müdahale etti) yeniden kabul edilmesi talebinde bulundu; tek parti olan Mali Halkı Demokratik Birliği (MHDB,Mart 1979’da kurulmuştu), Şubat 1981’de ekonominin liberalleşmesini kararlaştırdı. General Traore, Burkina Faso ve Mali arasında 1974’ten beri devam eden sınır ihtilafını çözemediği gibi sürüp giden iç bunalımı da kontrol altına alamadı. Mart 1991’de 23 yıllık iktidardan ve dört gün süren şiddetli gösterilerden sonra (Bamako’da askerlerin ateş açması sonucu 100’den fazla ölü) askeri bir darbe ile devrildi. Geçici Halk Selamet Komitesi (GHSK) yarbay Amadou Toumany Toure’nin başkanlığında bir ulusal konferans topladı. Temmuz-ağustos’ta Bamako’da toplanan 1800 delege yeni bir anayasa, yeni bir seçim ve siyasi partiler yasası hazırladı.Anayasa Ocak 1992’de yapılan referandumda onaylandı. Nisan 1992’de yapılan başkanlık, milletvekili ve yerel yönetim seçimlerini Mali’de Demokrasi için İttifak Partisi (ADEMA) kazandı. Partinin adayı Alpha Oumar Konare cumhurbaşkanı seçildi. Eski başkan Traore, 1991 ayaklanması sırasında meydana gelen ölümlerden dolayı yargılanarak Şubat 1993’te ölüm cezasına çarptırıldı.

22 Mart 2012’de, ordudan isyancı askerler devlet televizyonundan ülkenin kontrolünü ele geçirdiklerini açıkladılar. Küçük bir grup asker, cumhurbaşkanlığı sarayının kontrolünü ele geçirdi ve hükûmetin lav edildiğini ve anayasanın askıya alındığını ilan etti. Askerlerin sözcüsü, Devlet Başkanı Amadou Toumani Toure’nin rejiminin ülkenin kuzeyindeki krizi yönetmekteki yetersizliği üzerine harekete geçtiklerini belirtmiştir.[4]

İsyancı kuvvetlerin Ocak 2013 tarihinde ülkenin güney bölgelerini de kontrol altına alma çabaları karşısında dönemin geçici olarak makamda bulunan devlet başkanı Dioncounda Traoré eski sömürge ülkesi Fransa‘dan askerî yardım talep etmiştir. Bu talep neticesinde gerçekleştirilen Serval Harekâtı kapsamında bölge isyancılardan kurtarılmış ve yeniden Mali ordusunun denetimine verilmiştir.[5]

İdari yapılanma[değiştir | kaynağı değiştir]

Mali’nin en üst düzey yönetim birimleri sekiz bölge ve bir başkent bölgesinden (Bamako) oluşur.

Bölge AdıAlan (km²)Nüfus
Sayımı 1998
Nüfus
Sayımı 2009
Kayes119,7431,374,3161,996,812
Koulikoro95,8481,570,5072,418,305
Bamako (Başkent)
2521,016,2961,809,106
Sikasso70,2801,782,1572,625,919
Ségou64,8211,675,3572,336,255
Mopti79,0171,484,6012,037,330
Timbuktu
(Tombouctou)
496,611442,619681,691
Gao170,572341,542544,120
Kidal151,43038,77467,638

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ülkenin ekonomik altyapısını başlıca tarım ve balıkçılık oluşturmaktadır. Mali’nin bazı doğal kaynakları altınuranyum ve tuzdur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e f g h i j k Mali hakkında bilgiler – CIA Factbook (İngilizce) Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: “CIA” adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  2. ^ a b c Mali Country Profile, sayfa 6.
  3. ^ Bamako Üniversitesi hakkında bilgiler
  4. ^ http://www.aljazeera.com/news/africa/2012/03/201232251320110970.html
  5. ^ Mali tarihi hakkında bilgiler
Mali
République du Mali

Mali Cumhuriyeti
Slogan
“Un peuple, un but, une foi”
“Tek millet, tek ülkü, tek inanç”
Millî marşPour l’Afrique et pour toi, Mali
“Türkçe:Afrika ve senin için Mali”
Mali haritadaki konumu
Mali konumu
Başkent

ve
Bamako
Resmî dillerFransızca

Vernacular dilleriBambaraca
HükûmetÜniter Yarı başkanlık cumhuriyet
• Cumhurbaşkanı
Ibrahim Boubacar Keïta
• Başbakan
Boubou Cissé
Tarihçe
• Cumhuriyet İlanı
22 Eylül 1960
• Su (%)
1.6
Nüfus
• Nisan 2009 sayımı
14.517.176 (67.)
GSYİH (SAGP)2008 tahminî
• Toplam
15,084 milyar $
• Kişi başına
1.129 $
GSYİH (nominal)2008 tahminî
• Toplam
8,774 milyar $
• Kişi başına
$656
Gini (1994)50.5
yüksek
İGE (2007)azalış 0.371
düşük · 178.
Para birimiBatı Afrika CFA frangı (XOF)
Zaman dilimiUTC+0 (GMT)
• Yaz (YSU)
UTC+0 (görülmedi)
Trafik akışısağ
Telefon kodu223
İnternet alan adı.ml
  • Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Call Now ButtonBeni Ara